అనగనగా ఒక పెద్ద నీలి సముద్రం. ఆ సముద్రం అడుగున పగడపు దిబ్బల మధ్య ఒక చిన్న పాఠశాల ఉండేది. అక్కడ చిట్టి అనే చిన్న చేప, తన స్నేహితులైన తాబేలు పిల్ల తాత, పీత పిల్ల పింకీ, ఆక్టోపస్ పిల్ల అష్టు రోజూ చదువుకోవడానికి వెళ్ళేవారు.
వారి ఉపాధ్యాయుడు ముసలి తిమింగలం తిమ్మయ్య గారు. ఆయన చాలా దయగలవారు, ఎంతో జ్ఞానం ఉన్నవారు. ఒక రోజు ఆయన “పిల్లలారా, ఈ రోజు మనం తరగతి గదిలో కాకుండా సముద్రంలో విహారయాత్రకు వెళ్దాం. సముద్రంలోని అద్భుతాలను దగ్గరగా చూసి నేర్చుకుందాం” అన్నారు. పిల్లలందరూ ఆనందంతో గంతులు వేశారు.
మొదట వారు రంగురంగుల పగడపు దిబ్బల దగ్గరకు వెళ్ళారు. “పగడాలు రాళ్ళలా కనిపించినా అవి నిజానికి చిన్న చిన్న జీవులు. ఎన్నో చేపలకు ఇవే ఇల్లు” అని తిమ్మయ్య గారు చెప్పారు. తరువాత వారు నక్షత్ర చేపలను, గుర్రపు చేపలను, మెల్లగా తేలియాడే జెల్లీ చేపలను చూశారు. “జెల్లీ చేపను తాకకూడదు, అది కుడుతుంది” అని గురువుగారు హెచ్చరించారు.
కొంచెం ముందుకు వెళ్ళగానే సముద్రం లోతుగా, చీకటిగా మారింది. చిట్టికి భయం వేసింది. “నేను వెనక్కి వెళ్ళిపోతాను” అంది. అప్పుడు అష్టు “భయపడకు చిట్టీ, మనందరం కలిసే ఉన్నాం” అని ధైర్యం చెప్పింది. అంతలో చీకటిలో చిన్న చిన్న దీపాల్లా మెరిసే చేపలు కనిపించాయి. “లోతైన సముద్రంలో వెలుగు ఉండదు, అందుకే కొన్ని చేపలు తమంతట తామే వెలుగును ఉత్పత్తి చేసుకుంటాయి” అని తిమ్మయ్య గారు వివరించారు. ఆ అందాన్ని చూసి చిట్టి తన భయాన్ని మరిచిపోయింది.
సాయంత్రానికి అందరూ పాఠశాలకు తిరిగి వచ్చారు. చిట్టి తన స్నేహితులతో “కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవాలంటే కొంచెం ధైర్యం కావాలి. స్నేహితులు తోడుంటే ఆ ధైర్యం తనంతట తానే వస్తుంది” అంది. తిమ్మయ్య గారు చిరునవ్వుతో తల ఊపారు.
నీతి: కుతూహలం, ధైర్యం, స్నేహం ఉంటే ప్రపంచంలోని ఎన్నో అద్భుతాలను తెలుసుకోవచ్చు.
✍️ Have a story or article to share? Submit it for review and get published on Srikaram.org.
